ประตูใหญ่ 5 ประตู : ​ค้นหาหนังสือธรรมะ หน้า 2 / 3

ในหัวข้อนี้ นักศึกษาจะได้ทำความรู้จักกับชาวสวรรค์ชั้นนี้ได้อย่างละเอียดลึกซึ้งมากขึ้น ทำให้ ที่เกิดขึ้นจากผลแห่งบุญที่เทวดาเหล่านั้นได้สั่งสมไว้ในอดีตอีกด้วย เห็นความน่ารื่นรมย์ของชาวสวรรค์ 4.3.1 คำแป

ในหัวข้อนี้ นักศึกษาจะได้ทำความรู้จักกับสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ที่เป็นที่อยู่อาศัยของเทพผู้มีศักดิ์ใหญ่ 33 องค์ โดยมีพระอินทร์เป็นผู้ปกครองหลัก ในสวรรค์นี้มีการแบ่งเขตการปกครองและเมืองหลักคือสุทัสสนเทพนคร

ประตู 1,000 บาน ประกอบด้วยอุทยานสวรรค์และสระโบกขรณี ที่เรือนยอดของเวชยันต์ปราสาทซึ่งมีความสูง 700 โยชน์ ล้วนประกอบด้วยแก้ว 7 ประการทั้งสิ้น มีธงหลากสีประดับประดาอย่างสวยงาม ธงต่างๆ เหล่านั้นสูงถึง 300

อุทยานสวรรค์ที่ยิ่งใหญ่ในเวชยันต์ปราสาทประกอบด้วยสระโบกขรณีมากมายและธงหลากสีที่ประดับประดาอย่างสวยงาม ทุกด้านของสวนสวรรค์มีความอลังการและดึงดูดใจ ทั้งสวนจิตรลดา สวนนันทวัน สวนมิสกวัน และสวนปารุสกวัน ต

๑๖ ๓.๑ การป้องกัน ก่อนที่จะพูดต่อไปว่าจะต้องทำอย่างไร ก็ขอให้ท่านทั้งหลายมองดู ภาพรวมๆ เสียก่อนว่า วิธีการที่เกี่ยวข้องกับพระพุทธศาสนานั้น ต้องทำ เป็นขั้นตอน ทำเป็นระบบ คืออันดับแรกต้องป้องกัน ป้องกัน

บทความนี้เสนอแนวทางในการป้องกันและดูแลรักษาพระพุทธศาสนา โดยเน้นการสร้างระบบป้องกันเพื่อไม่ให้อันตรายเข้ามากระทบศาสนา เช่น การก่อสร้างเครื่องป้องกันสำหรับบ้าน รวมถึงการดูแลรักษาและอนุรักษ์ขนบธรรมเนียมแ

วิตกจริต เช่นเดียวกับโมหจริต สัทธาจริต เช่นเดียวกับราคจริต พุทธิจริต เช่นเดียวกับโทสจริต 5.3.2 กิจจะ การทำงาน ราคจริต ตามปกติทั่วไปจะมีความตั้งอกตั้งใจในการทำงาน ทำงานได้อย่างเรียบร้อยประณีต มี ความละ

บทความนี้อธิบายความแตกต่างระหว่างประเภทของจริต เช่น ราคจริตที่มีความละเอียดในการทำงานและโทสจริตที่มักจะทำงานอย่างรีบร้อน และโมหจริตที่ไม่ชอบทำงานหรือรู้สึกเบื่อในการทำงานแต่ละอย่าง โดยการเปรียบเทียบกา

6. มโนวิญญาณธาตุ เป็นนามธรรม มีหน้าที่รู้นึกคิดอารมณ์ต่าง ๆ องค์ธรรมได้แก่ จิต 76 หรือ 108 ดวง คือ โลภมูลจิต จิตอกุศลที่มีโลภะเป็นมูล 8 ดวง โทสมูลจิต จิตอกุศลที่มีโทสะเป็นมูล 2 ดวง โมหจิต จิตอกุศลที่ม

มโนวิญญาณธาตุเป็นนามธรรมที่มีหน้าที่ในการรู้คิดและอารมณ์ต่าง ๆ ซึ่งแบ่งประเภทจิตเป็นหลายกลุ่ม ได้แก่ โลภมูลจิต, โทสมูลจิต, โมหจิต และอีกมากมาย โดยเฉพาะจิตที่เกี่ยวข้องกับรูปฌานและอรูปฌาน ที่ช่วยให้มีก

ธรรมะเพื่อประชl ยมโลก สถานที่พิจารณาบุญและบาป ๕๔ เอาตะปูเหล็กที่ลุกเป็นไฟตอกที่มือเท้าทั้งสี่และที่กลางอก สัตว์นรกนั้นต้องเสวยทุกขเวทนาไปจนกว่ากรรมที่ทำไว้จะ สิ้นสุดลง บางตนก็ถูกจับขึงพืด แล้วถูกขวานถ

ข้อความนี้อธิบายเกี่ยวกับผลกรรมและการทรมานในนรก โดยใช้ภาพความเจ็บปวดต่าง ๆ เพื่อให้เห็นผลของการกระทำของสัตว์นรก นอกจากนี้ยังเน้นถึงความสำคัญของการศึกษาชีวิตหลังความตายและการสร้างบุญในชีวิตนี้เพื่อบรรล

ธรรมะเพื่อประชl ทุกข์ในนรก ៦៨ จองจำ ๕ ประการ คือเอาตะปูเหล็กแดงร้อนระอุ ตรึงมือเข้า ทั้งสองและตอกลงกลางอก สัตว์นรกจะต้องรับโทษทัณฑ์ที่ทุกข์ ทรมานอยู่อย่างนั้นจนกว่าจะหมดกรรม บางทีนายนิรยบาลก็จะ จับขาส

ในเนื้อหาได้อธิบายถึงการลงโทษที่สัตว์นรกต้องเผชิญ โดยมีนายนิรยบาลเป็นผู้ลงโทษซึ่งใช้วิธีการทรมานต่างๆ เช่น การตอกตะปู, การถูกโยนลงไปในกระทะทองแดงที่เดือดตรากตรำ นิยมสร้างภาพที่น่าสลดใจเกี่ยวกับความทุก

ธรรเพื่อประชาช เปรต ๑ ๒ ตระกูล (๒) ๑๒๕ เปรตกินของไม่สะอาด ๓ ประเภทนี้ เป็นเปรตที่มีความ หิวโหยเป็นกำาลัง ทั้งเกิดในที่ไม่สะอาด อีกทั้งบริโภคของเหม็นเน่า จึงเกิดความละอายต่อสัตว์ทั่วไป กลัวว่าจะเห็นตน

บทความนี้กล่าวถึงความหมายของเปรตที่มีความหิวโหยและการบริโภคของไม่สะอาด โดยยกตัวอย่างเหตุการณ์จากวัดที่พระเถระได้พบกับเด็กที่ไม่ใช่ลูกคน แต่เป็นเปรตที่รออาหารจากมารดา เพื่อเป็นบทเรียนในการสร้างบารมี

ธรรมะเพื่อประชา ก ร ร ม ข อ ง ค น ห ล ง อำนาจ ๒๑๕ พระราชาพร้อมทั้งข้าราชบริพาร ต่างพากันดื่มน้ำและรับประทาน ขนมนั้นจนหมด จากนั้นจึงตรัสถามว่า “ท่านเป็นใคร เป็นเทพ หรือเป็นคนธรรพ์ ทำไมถึงช่วยเหลือพวกเร

เนื้อหาเกี่ยวกับการพูดคุยระหว่างพระราชาและเปรตที่เคยเป็นนันทกเสนาบดี ซึ่งเล่าถึงผลกรรมของการกระทำที่ไม่ดี และการห้ามประชาชนให้ทำบุญ ผู้ที่ไม่ทำทานและฝ่าฝืนศีลจะต้องประสบกับนรกอันร้อนแรง โดยมีการบรรยาย

ธรรมะเพื่อประช พระพุทธคุณ ตอน พระคุ้มครอง အာ အာ วันหนึ่ง พ่อของเด็กที่นับถือพระพุทธเจ้าเทียมเกวียน ออกไปตัดฟืนนอกเมืองโดยพาเขาไปด้วย เมื่อได้ฟินเต็มเกวียนแล้ว ระหว่างเดินทางกลับได้หยุดพัก และปล่อยโคให

ในกรุงราชคฤห์คืนหนึ่ง มีเด็กคนหนึ่งนอนใต้เกวียนในขณะที่พ่อออกไปตามหาโคที่หายไป ในขณะนั้น มียักษ์สองตน พยายามจับเด็กไปทำอาหาร แต่กรรมดีจากการสั่งสมพุทธานุสติได้ช่วยเด็กไว้ ยักษ์ที่มีสัมมาทิฏฐิได้ห้ามยั

ธรรมะเพื่อประช ผู้เลิศ ทางมีลาภ(๓) ๕๒๕ ขณะโกนผมได้ครึ่งศีรษะ ท่านได้บรรลุสกิทาคามิผล และขณะโกนไปได้สามในสี่ ก็ได้บรรลุถึงกายธรรมพระอนาคามี ทันทีที่โกนหมดศีรษะ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ทันที ไม่ก่

เรื่องราวของพระสีวลีเถระที่บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ขณะโกนผม และเหตุการณ์สำคัญในชีวิตของท่านที่ส่งผลให้เกิดบุญที่มากมาย นอกจากนี้ยังเล่าถึงอดีตชาติของท่านที่เกิดเป็นพระราชาในกรุงพาราณสีและช่วงเวลาที่ต้อ

๕๖ ลิงเอ๋ย ผู้ฝึกสมาธิเป็นประจำย่อมทราบดีว่า ใจของเรานั้นเหมือนลิงป่า มักวิ่งวุ่นไปมาในอารมณ์ต่าง ๆ ที่เรารับเข้ามาทั้งทางตา หู จมูก ลิ้น กาย เมื่อใดที่ใจปล่อยวางอารมณ์ที่มากร มณ์ที่มากระทบอายตนะต่าง

เนื้อหาพูดถึงการฝึกสมาธิที่ช่วยให้จิตสงบและปล่อยวางจากอารมณ์ต่างๆ เปรียบเทียบจิตใจกับลิงที่ไม่สามารถหยุดนิ่งได้ หากทำได้จะเข้าถึงกายธรรมอรหัตได้ เช่นเดียวกับพระวัลลิยเถรที่บรรลุอรหัตผล การปฏิบัติธรรมท

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๑ ตอน ๑ - หน้าที่ 160 ทำให้เรียบแล้ว เกลี่ยทราย ทำรั้วล้อม ติด (บาน) ประตู เสียด้วย แล้วจึงอยู่ก็ได้ แต่ในวันที่มีงานมหกรรม รุกขมูลภิกษุอย่านั่งอยู่ที่นั่น พึง (ไป) นั่งที

เนื้อหาของบทนี้พูดถึงวิธีการเตรียมที่นั่งสำหรับพระภิกษุ รวมถึงแนวทางการปฏิบัติในเรื่องรุกขมูลและอานิสงส์จากการอยู่ ณ ที่มุงบัง โดยมีการอธิบายถึงประโยชน์ต่าง ๆ เช่น การมีนิสัยที่เหมาะสมและการปลูกอนิจจส

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๑ - หน้าที่ 196 [เรื่องพระวิสาขเถระ] ได้ยินว่า พระวิสาขเถระนั้น (เมื่อเป็นคฤหัสถ์) เป็นกุฎิมพี อยู่ในกรุงปาฏลีบุตร ท่านอยู่ในกรุงนั้นแหละได้ยินข่าวว่า ตัมพ ปัณณิทวีป

พระวิสาขเถระเมื่อเป็นคฤหัสถ์มีฐานะดีในกรุงปาฏลีบุตร ได้ยินว่าตัมพปัณณิทวีปมีความรุ่งเรืองและเป็นสถานที่ที่สัปปายะมากมาย ท่านจึงมอบทรัพย์ให้แก่ครอบครัว แล้วออกเดินทางไปยังลังกา คอยเรืออยู่เดือนหนึ่งและ

ประโยค๘ - วิสุทธิมรรคแปล ภาค ๒ ตอน ๒ - หน้าที่ 104 ไม่ทันออก ประตู (เมือง) ก็ปิดเสียแล้ว (ทิ้งลูกเล็กนอนอยู่นอกเมือง คนเดียว) ความที่เด็กไม่เจ็บป่วยตลอดคืนทั้ง ๓ ยามอยู่ภายนอกเมือง ทั้งที่มียักษ์ร้ายอ

ในเนื้อหานี้กล่าวถึงอานุภาพและคุณวิเศษของสมาธิวิปผาราอิทธิ ซึ่งเป็นฤทธิ์ที่เกิดจากความสงบของจิต โดยบทความได้หยิบยกเรื่องของเด็กที่นอนอยู่ภายนอกเมืองในขณะที่มียักษ์ร้ายอยู่ในบริเวณใกล้ ๆ และการบรรยายเก

ปรำยก๑- ปฐมสมันต์ปลาสักกานแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 187 ปิดประตูอุโบสถจึงจำเป็นได้. ก็ในเรื่องปิดประตูจําวัน นี้ ในพระบามิ พระผู้พระภคเจ้าได้ปรับอาบัติว่า "เป็นอาบัติชื่อ" แม้ จริง ถึงกระนั้น พระเณรทั้งหลาย

บทความนี้กล่าวถึงหลักการในการปิดประตูอุโบสถตามคำสอนของพระผู้พระภคเจ้า และเหตุผลที่ทำให้สามารถปิดประตูได้ในช่วงกลางวันเพื่อการพักผ่อนของพระเณร โดยมีการชี้แจงเกี่ยวกับประเภทของประตูที่ควรและไม่ควรปิด รว

ประโยค - ปฐมสมุนไพรจากกล้าแปล ภาค ๒ - หน้า 188 ควบคุมซีไม่ไว้ในที่ ๒-๓ แห่ง ทำไว้ที่บรรจุภูมิ (กระท่อมใบไม้) ก็ประตูผ้าม่าน ไม่ควรปิด." ก็คือประตูผ่านชนิดเดียวเท่านั้น ไม่ทำให้อยู่ในธรรมชาติ ในเวลาท

เนื้อหานี้กล่าวถึงวิธีการควบคุมประตูในสถานที่ที่ภิกษุอาศัยอยู่ เพื่อรักษาความสงบสุขภายในที่พักและไม่รบกวนผู้อื่น ที่สำคัญคือการปฏิบัติตนตามธรรมเนียมที่เหมาะสม เช่น การล็อกประตูและการอาบดีเมื่อเข้าออก

ประโยค- ปฐมสัมผัสกาถาแปล ภาค ๒ - หน้าที่ 190 จำวัดในห้องหรือในภายนอกห้อง ทำความผูกไว้ว่า "ขึ้นชื่อว่า การรักษาประตู เป็นภาระของผู้รักษาประตูที่พระคุณใหญ่" ดังนี้แล้ว ว่าวัด คงเหมือนกัน ถิ่นผู้จะวัดที

ในบทนี้เสนอเกณฑ์การรักษาประตูในที่ต่างๆ เช่น ห้องหรือกลางแจ้ง ซึ่งผู้รักษาประตูควรปิดประตูในลานมหาโพธิ์และพื้นที่ชุมชน เพื่อป้องกันความไม่สงบและความไม่เหมาะสม การเปิดและปิดประตูมีข้อบัญญัติที่ชัดเจน เ

ทรงคุณวุฒิ ท่าน (วิจิต) (มหา อำนวย) เมื่อปี พ.ศ. ๒๕๘๓ ได้เป็น วิทยากร (วิจิต) ชื่อว่ามิใช่ไปใน ตอนโดยชาวบ้านเป็นที่ชอบใจ เป็นที่นับถือของชาวบ้าน ทรง ทดแทน ตามใจชื่อ ทำจากบุญ ภาวนา. ๔. แปลความฉบับได้ว

เนื้อหาหมายถึงการพัฒนาการศึกษาผ่านหลักสูตรวิชา วีระ ที่มีการจัดทำเพื่อมุ่งหวังให้ผู้เรียนสามารถนำความรู้ไปใช้ประโยชน์ในชีวิตประจำวัน และมีการบูรณาการด้านคุณธรรมในการสร้างพื้นฐานที่ดีตั้งแต่เยาวชน การป

ประโยค - จุดยอดสมันดาปาสก้า อรรถถอพระวันซียะ อุฐวรร วรรณ - หน้า 530 [ว่าด้วยท้องเป็นต้น] วิจัยฉบับในบทว่า โดย ค พบ นี้ พึ่งราษฎรดังนี้ :- สิบกาพะนั้น ได้แก่ ห้อง ๔ เหลืองมครุรัฐ. นาที่กาพะนั้น ได้แก

บทความนี้นำเสนอการออกแบบอาคารและวิธีการบริหารจัดการพื้นที่ ด้วยความเน้นในรายละเอียดเกี่ยวกับการใช้พื้นที่ภายในอาคาร รวมถึงประเภทของห้อง การจัดการน้ำฝน และวัสดุที่ใช้ในการก่อสร้าง เช่น การติดตั้งกันสาด